Motherland Calls for Signatures

Dapat sa mga oras na ‘to, nasa tindahan ako habang kinukunsume ng mga construction workers na pumapakyaw ng softdrinks at mga ina na nagpapaunahan sa pagbili ng  bigas. PERO andito ako ngayon, naka-upo na naman at naka-exposed ang pagod na mata sa radiation.

Just last night, I went to registrar office to have my registration card. Pero sabi sa akin ni Admin, they can no longer print regis, especially kapag hindi ka na freshmen. Hello naman teh, couple of days had passed, hindi ko man lang naasikaso dahil maaga lagi umuuwi ang mga workaholic + GC rolled into one body. Kapag naman andun ako para makuha yun, letse, admin naman ang wala. ‘Yun pala, nag-Baguio ang loka. NAMAN! Pero since hindi naman yung mismong admin ng college namin ang nakausap ko, kinumbinse ko ang lazy bones ko na maligo at magbihis para pumasok.

I already planned before leaving off to school: Magba-blog ako kung hindi ko makukuha ‘yung dapat kong makuha ngayon. Make use of the time/day ika nga.

So anyway, kakakuda ko, nakalimutan ko na ‘yung purpose ng pagblog ko today. Eto na sya.

Ang sabi nila, huwag na kayong gumamit ng cellphone. Tatanggapin ko ang hamon nila. Pero, huwag din kayong kakain ng produkto ng mga magsasaka. Hahamunin ko kayo sa isang buwan, titignan natin kung sino ang mamamatay sa atin na dilat ang mata.

If you’re a tv person, lalo na kung Kapamilya ka, probably you come across with these lines. Isang commercial na nangangalap ng 10 million signatures para masave ang Palawan mula sa pagmimina.

Siguro nga, masasabing isa ang Palawan sa pinakamayaman na lugar sa Pilipinas when it comes to natural resources. Andaming forest at species na dito lang matatagpuan. Bukod pa rito may mga indigenous tribes din sa dito na may mayamang kultura at nagsisilbi na ring guards ng mga virgin forest. Just two years ago, naging nominee pa nga ang Underground River sa Puerto Princesa, Palawan para sa New Seven Wonders of the World. Ewan but for me, being in love with adventures, I would prefer forests rather than beaches.

But mining in Palawan threatens not only its natural beauty and resources, but also the life of the people residing there, and of course, our rich Filipino heritage. Sa magulong mundo ng Maynila, sa likod ng urabanindad at makabagong teknolohiya, may mga nagtatago pa ring payak na kagandahan. Hindi naman natin pwedeng kainin ang metal at bato. Of course, may magsasabing magiging maulad tayo sa technology. Pero I’m telling you: Iba pa rin ang kalikasan. Doon tayo nagmula, mabubuhay at mamamatay.

Huwag nating sayangin ang buhay ng isang Doc Gerry Ortega na nakitil para magsiwalat ng kabulukan ng mga ganid na institusyon upang magkapera. Mayaman ang Pilipinas. Masuwerte tayo. Pero mauubos ito kung hindi aalagaan.

Ano ba naman yung ilang segundong pagbisita at pag fill-up ng form dito?

http://no2mininginpalawan.com/

Tutal, nagpe-facebook/twitter/tumlber ka na rin lang, i-link mo na.

O ayan, magdota ka na ulit! 🙂

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s