Unsent

Masaya akong dumating ka. May mga namatay akong pangarap na nabuhay bigla nung nakilala kita. Feeling ko, kaya ko lahat abutin ‘yun, hindi lang para sa sarili ko kundi para sa mga taong nasa paligid ko. Pero dumating sa punto na narealize ko, hindi pala lahat ng pangarap ko, kaya kong tuparin. Ikaw ‘yun.

Baligtad tayo sa kadalasang nagiging romantic story and friendship combined. Started as lovers (na hindi natuloy), became friends hanggang sa maging mag-bespren. Minsan akala ko, wala na. Tanggap ko na, kaya ko na. Pero may ilang gabing hindi ko namamalayan, binubuhay kita sa guni-guni ko, na sa paggising sa umaga, ikaw ang una kong makikita. Tama nga siguro ‘yung workmate ko: ginagawa kong excuse ang friendship na meron tayo dahil sa likod ng lahat ng iyon, umaasa pa rin ako.

Pero malabo na sa tubig-kanal ‘yun. Napaglipasan na tayo ng oras. We’re so close but we grew apart. Marami nang nangyari. Sabi ko nga dati, kung tayo talaga, darating ‘yun. Kaso hindi na dumating eh. Alam kong pangarap mong maikasal, magkaroon ng asawa at pamilya; mga pangarap mong hindi ko kayang tuparin.

Mahal kita, higit pa ‘yun sa iniisip mo at inaakala ko. Sorry, but every time I say I love you, I mean it. Pero, tama na siguro.

‘Wag kang mag-alala, katulad ng mga alaala, ang mga pangarap kong natitira ay hindi mawawala. Pero hayaan mo na lang sanang tuparin ko ‘yun mag-isa.

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s