Kwentong Cubao

Simula’t sapul nang magkolehiyo ako, parte na ang lugar na ‘to ng buhay ko. Halos lahat ng meet-ups, meeting, biglaang shopping, pati pagkatuto kong magyosi, dito lahat nangyari.

Nung bata ako, ang pinakamalinaw lang na memorya na meron ako ay ang SM Cubao, ang Fiesta Carnival at ang palabas ng COD tuwing magpapasko.

Pero nung tumanda ako, unti-unti nang nagpalit ng imahe ang Cubao. Mula sa blouse na may shoulder padding at slacks, naging pekpek shorts at sando na ito.

Oo, dahil mukha akong lalake, madalas akong puntiryahin ng mga bugaw sa overpass. Minsan mangangalabit, kakapit sa kamay. “Kuya, babae? 300 lang. Silipin mo o.”

Hanggang sa mapagtanto nilang mas malapad pa ang balakang ko sa mga babaeng inaalok nila.

Bukod sa pagiging piping saksi, pakiramdam ko, tuwing dadaan ako ng Cubao e, may higanteng portal na kung saan, napupunta ‘yung p*** ko sa mukha ko (pramis, hindi ko alam kung paano siya i-eexplain sa intelehentang paraan!). Kumbaga, dumadaan ako sa Cubao na nata-tag ako sa kung paano ko magbihis at gumalaw na iba sa kung ano ang nasa pagitan ng hita ko. Ganun din ba? Nakadikit ang sex organ sa mukha?

Bukod sa manaka-nakang pangma-magnet ko sa mga makabagong puta ng lugar na ito, may isang insedenteng talagang sumubok ng imaginary balls ko.

Nakaupo kami ng bespren ko sa gutter. Hilig namin ‘yun kapag nagkwekwentuhan kami: animo’y ang mga tanong ng buhay at wisdom na hindi pa nadidiskubre ay mapupulot namin sa maalikabok na simentong iyon. Sa KFC-Cubao na bente-kwatro oras kung dumilat.

Ikwekwento ko sana sa bespren ko ang “Alamat ng Bangkang Bakla” mula sa tinuping wrapper ng donut nang biglang may itim na kotseng dumaan sa likod namin. Tawa nang tawa ang mga lalaki sa loob ng kotseng iyon.

Katulad ng madalas naming gawin, hindi namin pinansin.

May lalaking bumaba; medyo malaki ang katawan. Hindi ko matandaan kung anong kulay ng damit niya. Basta, parang patay na berde o gray. Moreno. Tingin ko nga, mukha siyang Arabo.

Nakatayo siyang pumuwesto sa tabi ko, nakatalikod. Tawa pa rin nang tawa ang mga lalaki sa loob ng kotseng iyon.

Medyo naamoy ko na kung anong balak gawin ni Kuya. Pero katulad ng mga hayop na gustong protektahan ang kanilang teritoryo (pero wala pa naman akong balak bilhin ang Cubao sa ngayon), hindi ako tuminag. Feeling ko rin, naamoy rin ng kaibigan ko ang gagawin ng lalaking iyon.

Painis na niyaya ako ng kaibigan ko na tumayo na lamang. At sa pagkakataong iyon, doon ko narinig ang pagsirit ng ihi niya.

Putang ina.

Tawa pa rin ng tawa ang mga lalaki sa loob ng kotseng iyon.

Na mas lumalakas pa. Pero gusto ko magmatigas. Gusto kong isampal sa pagmumukha nila na wala akong pakialam sa mga trip nila sa buhay. Kaya imbis na sumunod ako sa paglakad ng bespren ko, huminto ako; tumayo at kunwa’y may tinatype sa cellphone. Tipong walang nangyari.

I used to ignore this shit. Naniniwala kasi ako na pinakamabisang rebuttal sa pambubully ng iba ay iyong hindi mo pagpalag. Alam ko. Elementary ad high school, ako ang laughingstock, sentro ng mga malilikot nilang imahinasyon at taga-alis ng kanilang munting stress. Kaya minsan, iniisip ko, kaya naging tomboy ako. Oo na, hindi na ako maganda. Gwapo na lang.

Pero pinag-iisipan ko sa mga oras na iyon, kung anong gagawin ko. Papalag ba ako? Sa’ng parte ng mukha niya, o ng bayag niya ang pupuruhan ko? Kaso, baka may baril. Ayokong kumalat ang utak ko sa gutter na inupuan ko.

Kaso, binasag ng asar kong bespren ang pagmumuni-muni ko. Sumunod na lang ako. Naglakad kami palayo. Tawa pa rin ng tawa ang mga lalaki sa loob ng kotseng iyon.

Siguro, kaya hindi ako pumalag ay dahil pinilit kong pakalmahin ang sarili ko. Pinilit kong huwag i-absorb ng utak ko ‘yung nangyari. Sinabi ng bespren ko, habang nakatayo ako, lumalapit ‘yung putang-inang lalaki sa’kin.

Habang dumadami na ang aming hakbang at papalapit sa sentro ng night life sa Cubao, doon unti-unting nadalumat ng utak ko ‘yung nangyari.

Anong trip nila? Bakit nila ‘yun ginagawa? Iniinsulto ba nila ako?

Doon ako biglang umusok at nagkalamat.

Nagsisisi ako na hindi man lang ako nakaisa ng sapak. Hindi naman ako natatakot sa kanila, pero mas nakakatakot atang isipin na nawalan ako ng pakialam. Nagsisisi akong hindi ko man lang sinubukang magsalita. Nakakainis na hindi ko man lang sinubukang duraan ang mukha niya, o kotse ng barkada niya. Ni hindi ko man lang sila tinapunan ng makamadag kong tingin, o miski shape ng anino nila. Ni hindi ko man lang kinabisado plate number nila. Ni hindi ko man lang sinubukang tignan ang “kargada” niya nang maikumpara ko sa mukha niya. Ni hindi ko nga alam kung itim ba talaga ‘yung kotse nila, habang tawa nang tawa ang mga lalaki sa loob.

Naiinis akong isipin na hindi ko man lang naipagtanggol ‘yung kasama kong babae. Hindi ko naipagtanggol ang sarili ko.

Sa inis ko, sinubukan kong magtawag ng mga kaibigan ko sa trabaho. Pero sadyang malalim ang gabi.

Kinapa ko ‘yung imaginary balls ko. Bakit ka umatras? Kinulang ka ba sa kamot o hugas?

Habang nakaupo kami ng bespren ko, nakakita ako ng lalaking umiihi. Mabuti na lang may poste ng ilaw sa tapat namin, kundi, nagdilim ang paningin ko.

(Naalala ko pala, ilang linggo ang nakalipas matapos niyon, madaling-araw, naglalaro ako ng Candy Crush sa tabing-kalsada nang sabihin ng isang patpating manong ang lumapit sa’kin at nagsabi: excuse lang ‘te. Iihi ako. Mabuti pa ang loko kaysa sa gago.)

Pero traumatic pa rin sa’kin ‘yun. Ayokong makakita ng lalaking umiihi. Ayokong dumaan sa lugar na iyon kung saan siya nangyari.

Pero teka. Bakit ako matatakot? Ilang ulit ko na kayang inangkin at ginawang teritoryo ang Cubao? Bakit ako matatakot ulit na magtagpo ang aming mga landas?

Bespren: Hayaan mo na. Mamamatay rin ‘yun.

Ako: Eh. Gusto ko makita.

… habang tawa nang tawa ang mga lalaki sa loob ng kotseng iyon.

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s